W pierwszych latach pontyfikatu Sykstus IV starał się zasypać swoje zobowiązania dotyczące krucjaty przeciwko Turkom także rozesłał po Europie legatów wzywających władców do podjęcia walki z muzułmanami. W 1472 na Morze Śródziemne została wysłana armada papieska przy dowództwem kardynała Oliviero Carafa, która odniosła nieco spektakularnych zwycięstw. Kolejna wyprawa do wnętrza następnym roku zakończyła się jakkolwiek niepowodzeniem plus od momentu tej pory gorliwość Sykstusa IV do kontynuowania krucjaty kategorycznie osłabł. Próby wciągnięcia do krucjaty prawosławnej Moskwy, podejmowane do wnętrza latach 1472-76, wspaniały się bezskuteczne.
Stosunki z Francją pozostawały napięte od czasu czasu Pawła II z powodu stosowania na wskroś króla Ludwika XI postanowień gallikańskiej Sankcji Pragmatycznej z Bourges z 1438. Paweł II sprzeciwiał się zwłaszcza zakazowi publikacji dekretów Stolicy Apostolskiej bez uprzedniej zgody króla, oraz Sykstus IV kontynuował w środku tej mierze jego politykę.
W 1474 Sykstus IV gościł w środku Rzymie króla Danii dodatkowo Norwegii Chrystiana I Oldenburga. Legatem odpowiedzialnym zbyt recepcja króla był purpurat Francesco Gonzaga.
Po roku 1476 strategia Sykstusa IV koncentruje się niby zaledwie na sprawach włoskich również jest podporządkowana promowaniu własnej rodziny.